با تو بى‏لب اين زمان من نو به نو                 رازهاى كهنه گويم مى‏شنو<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

خوشتر آن باشد که سر دلبران                    گفته آيد در حديث ديگران

بشنويد اي دوستان اين داستان                  خود حقيقت نقد حال ماست آن

 

دفتر ششم، بيت 703 به بعد

 

حكايت آن مطرب كه در بزم امير ترك اين غزل آغاز كرد

        

         گلى يا سوسنى يا سرو يا ماهى؟ نمى‏دانم            از اين آشفته ء بى‏دل چه مى‏خواهى؟ نمى‏دانم‏

 

و بانگ بر زدن ترك كه آن بگو كه مى‏دانى و جواب مطرب امير را

        

         مطرب آغازيد پيش ترك مست                در حجاب نغمه، اسرار أَلست‏

         من ندانم كه تو ماهى يا وثن؟                من ندانم تا چه مى‏خواهى ز من‏؟

         مى‏ندانم كه چه خدمت آرمت؟               تن زنم يا در عبارت آرمت؟‏

         اين عجب كه نيستى از من جدا             مى‏ندانم من كجايم؟ تو كجا؟

         مى‏ندانم كه مرا چون مى‏كشى             گاه در بر، گاه در خون مى‏كشى‏

         همچنين لب در ندانم باز كرد                 مى‏ندانم مى‏ندانم ساز كرد

         چون ز حد شد مى‏ندانم از شگفت         ترك ما را زين حراره دل گرفت‏

         بر جهيد آن ترك و دبوسى كشيد            تا عليها بر سر مطرب رسيد

         گرز را بگرفت سرهنگى به دست            گفت نه مطرب كشى اين دم بد است‏

         گفت اين تكرار بى‏حد و مرش                 كوفت طبعم را بكوبم من سرش‏

         قلتبانا مى‏ندانى گه مخور                     ور همى‏دانى بزن مقصود بر

         آن بگو اى گيج كه مى‏دانى‏اش              مى‏ندانم مى‏ندانم در مكش‏

         من بپرسم كز كجايى هى مرى             تو بگويى نه ز بلخ و نه از هرى‏

         نه ز بغداد و نه موصل نه طراز                در كشى در نى و نى راه دراز

         خود بگو من از كجايم باز ره                  هست تنقيح مناط اين جايگه‏

         يا بپرسيدم چه خوردى ناشتاب             تو بگويى نه شراب و نه كباب‏

         نه قديد و نه ثريد و نه عدس                  آن چه خوردى آن بگو تنها و بس‏

         سخن خايى دراز از بهر چيست             گفت مطرب ز انكه مقصودم خفى است‏

         مى‏رمد اثبات پيش از نفى تو               نفى كردم تا برى ز اثبات بو

         در نوا آرم به نفى اين ساز را                چون بميرى مرگ گويد راز را

 

تفسير موتوا قبل ان تموتوا

         

     بمير اى دوست پيش از مرگ اگر مى‏زندگى خواهى            كه ادريس از چنين مردن بهشتى گشت پيش از ما

    

         جان بسى كندى و اندر پرده‏اى                  ز انكه مردن اصل بد ناورده‏اى‏

         تا نميرى نيست جان كندن تمام                بى‏كمال نردبان نايى به بام

               گر به هر زخمي تو پركينه شوي                 پس كجا بي صيقل آيينه شوي

               من عجب دارم ز جوياي صفا                      كاو رمد در وقت صيقل از جفا

               زندگي در مردن و در محنت است                آب حيوان در درون ظلمت است

               پروريدن جسم را دل‌مردگي است                رنج اين تن روح را پايندگي است

               عاشقان آنگه شراب جان كشند                  كه بدست خويش خوبانشان كشند

               بس عداوت‌ها كه آن ياري بود                     بس خرابي‌ها كه معماري بود

                گر خضر در بحر كشتي را شكست             صد درستي در شكست خضر هست

                آن كسي را كش چنين شاهي كشد          سوي تخت و بهترين جاهي كشد

                 نيم جان بستاند و صد جان دهد                آنچه اندر وهم نايد آن دهد

                راه جان مر جسم را ويران كند                    بعد از آن ويراني آبادان كند

                                                                       -------------------------------------

            هيچ نامي بي حقيقت ديده‌اي؟                  يا ز گاف و لام گل گل چيده‌اي؟

اسم خواندي رو مسما را بجو                     مه به بالا دان نه اندر آب جو

حرف چه بود تا تو انديشي از آن؟                 حرف چه بود؟ خار ديوار رزان

حرف و گفت و صوت را برهم زنم                  تا که بي اين هر سه با تو دم زنم

اي خدا جان را تو بنماي آن مقام                 کاندرو بي‌ جرف مي‌رويد کلام

   گر ز نام و حرف خواهي بگذري                    پاک کن خود را ز خود هين يکسري

   دفتر صوفي سواد حرف نيست                    جز دل اسپيد همچون برف نيست

                                                 -------------------

         با تو بى‏لب اين زمان من نو به نو                  رازهاى كهنه گويم مى‏شنو

         با دو عالم عشق را بيگانگى                        اندر او هفتاد و دو ديوانگى‏

         مطرب عشق اين زند وقت سماع                  بندگى بند و خداوندى صداع‏

/ 2 نظر / 76 بازدید
پيامهای دوستان (تاکنون)

نويسنده: hich magoo : BA SALAM MAMNOUNAZ ETELAATE EMRUZ SHOMA MOSHTAGHANE MONTAZERE AKHBARE MARBOOT BE OTAGH MOLANA HASTAM BASEPAS HICH MAGO----*---- نويسنده: Panevis : دوستان عزيز، از نظرتان متشکرم. همانطور که در يادداشتهای قبلی نيز نوشته‌ام، متنی که در این وبلاگ (و آرشیو آن) می‌بينيد فقط متن داستان است از مثنوی معنوی. تفسير داستانها را بصورت متن نمی‌آوريم، شيوهء کار به اينصورت است که در اين وبلاگ متن داستان را قرار می‌دهيم و وقتی در اتاق (مجازی) در سرويس چت دور هم گرد می‌آييم، اين وبلاگ را باز می‌کنیم و از روی متن داستان می‌خوانيم و شرح می‌کنيم (با صدا) و جلو می‌رويم. در نظر داريم در دورهء آيندهء جلسات شرح مثنوي، صدای جلسات را ضبط کنيم و نیز برای هر جلسه يک صفحه جداگانه اختصاص دهيم و صدای ضبط شده را نيز در آن صفحه بگذاريم تا دوستانی همچون شما که احياناْ نمی‌توانند حضور يابند، فايل صدا را بتوانند download کنند و از مباحث استفاده کنند. اين پيشنهاد خوب چند نفر از دوستان است که اميدواريم موفق بانجام آن بشويم. باميد ديدار.----*---- نويسنده: tanboor_E_shams : سلام انشاءالله بيش از پيش از عنايات خاصه حضرت حق بهر

طوطی شکر شکن

تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم...وزین سرگشته مجنون چه می خواهی نمی‌دانم / در این درگاه بی‌چونی همه لطف است و موزونی....چه صحرایی چه خضرایی چه درگاهی نمی‌دانم / به خرمنگاه گردونی که راه کهکشان دارد ....چو ترکان گرد تو اختر چه خرگاهی نمی‌دانم/ ز رویت جان ما گلشن بنفشه و نرگس و سوسن....ز ماهت ماه ما روشن چه همراهی نمی‌دانم / زهی دریای بی‌ساحل پر از ماهی درون دل... چنین دریا ندیدستم چنین ماهی نمی‌دانم / شهی خلق افسانه محقر همچو شه دانه....بجز آن شاه باقی را شهنشاهی نمی‌دانم / زهی خورشید بی‌پایان که ذراتت سخن گویان....تو نور ذات اللهی تو اللهی نمی‌دانم/ هزاران جان یعقوبی همی‌سوزد از این خوبی.... چرا ای یوسف خوبان در این چاهی نمی‌دانم / خمش کن کز سخن چینی همیشه غرق تلوینی...دمی هویی دمی‌هایی دمی آهی نمی‌دانم/ خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم که بی‌خویشی و مستی را ز آگاهی نمی‌دانم *** ممنون که سراغ از ما میگیرید.عید شما هم مبارک!